Leo Serné (1849 – 1913)

Op 9 mei 1849 doet de baardscheerder Isaac Serné aangifte van de geboorte van zijn zoon Leendert. Hij werd geboren op 7 mei omstreeks vier uur ’s middags in de Achterstraat (wijk 2 nummer 290) in Haarlem. De moeder van Leendert heet Katharina Hamer. Leendert is het vierde kind van Isaac en Katharina. Totaal zouden zij 12 kinderen krijgen. Van de eerste vijf kinderen van Isaac en Katharina, allemaal jongens, zullen er uiteindelijk vier emigreren. Drie Kinderen naar Engeland en één naar de Verenigde Staten.

Zijn officiele naam is Leendert, maar in allerlei documenten en krantenknipsels wordt hij later “Leo” of “Leon” genoemd. Een enkele keer zelfs “Leonard(us)”. Leon trouwt op 20 jarige leeftijd, op 13 april 1870 te Haarlem met de dan 19 jarige Anna Hermina Sophia Petronella Boller. Bij zijn huweljk wordt vermeld dat Leo baardscheerder is, oftewel kapper. Zij krijgen uiteindelijk samen 5 kinderen: Anna (overlijdt binnen een jaar), Anna Philippina, Isaac, Catharina en Leonardus Johannes.

Capuala
Op 1 maart 1873 vinden we een eerste advertentie in Het Nieuws van de Dag afkomstig van Leo. Er zullen er nog een aantal volgen over hetzelfde onderwerp “Capuala“. Leo doet zich voor als veearts en probeert een zalf aan de man te brengen waarmee wonden bij dieren kunnen worden genezen.

Leo valt door de mand (en vlucht…)
Centraal Bureau voor Genealogie bezit de jaargangen 1852 1946 van het Algemeen politieblad. Het bevat signalementen (bijvoorbeeld van verdachten, veroordeelden, gedeserteerden, vermisten), gegevens over gedupeerden (van misdrijven), uitgezette en toegelaten vreemdelingen en rijkspolitieambtenaren (aanstelling, promotie, beloning, standplaatsen).

Op 13 maart 1885 wordt Leo Serné met zijn gezin ambtshalve uitgeschreven uit de Burgerlijke Stand. Hij is dan al ongeveer 2 jaar eerder vertrokken naar Engeland.

Uit de rechtbankverslagen valt op te maken dat Leo met zijn gezin in Londen is gaan wonen. Ze wonen in de Strand in Londen. Hij heeft zijn oorspronkelijke beroep daar weer opgepakt (kapper), maar kan toch ook het oplichten niet laten. Misschien wel omdat hij gewoon de inkomsten nodig had..

De eerste keer voor de Engelse rechters
In 1883 komt Leo voor de eerste keer voor de Engelse rechters te staan wegens oplichting. Deze vos verliest duidelijk niet zijn streken. Het vonnis is (in het Engels) te lezen op de volgende bladzijden in onderstaand pdf-bestand.

(5 pagina’s, 628 kB)

De uitspraak (18 maanden dwangarbeid) blijft in Nederland niet onopgemerkt.

De tweede keer voor de Engelse rechters
13, 14 en 15 december 1887 komt Leo voor de tweede keer voor de Engelse rechters te staan. Ditmaal is de zaak veel ernstiger. In de nacht van zaterdag 17 op zondag 18 september 1887 brak er brand uit in het huis van Leo Serné en zijn gezin. Ze woonden op het adres 274 Strand te Londen. Tevens sliep er een bediende in het huis. Hij heette Harry Goldfinch. Bij deze brand kwamen de twee zoons van Leo en Anna om het leven, Isaac van 14 en Leo van 11 jaar oud. Leo werd verdacht van brandstichting en van moord op zijn twee kinderen. De Engelse rechter hebben deze twee onderwerpen apart behandeld. Eerst behandelde de rechter de (indirecte) moord op zijn kinderen.

(32 pagina’s, let op 4,5 MB)

The Penny Illustrated Paper and Illustrated Times (London, England),Saturday, January 28, 1888; pg. 55; Issue 1391

The Penny Illustrated Paper and Illustrated Times (28-01-1888)

De derde keer voor de rechter
Het tweede deel van de bovengenoemde strafzaak betrof de opzettelijke brandstichting. De rechtzitting hiervoor was op 19, 20 en 21 januari 1888. Ook hiervan is het rechtbank verslag te lezen (zie hieronder). In het verslag wordt verwezen naar de eerdere zitting van december 1887. De uitspraak is nu niet zo voordeling voor Leo. GUILTY! en de straf die erop volgt luidt 20 jaren zware dwangarbeid.

(3 pagina’s, 376 kB)

 

Ook deze uitspraak is niet onopgemerkt gebleven in Nederland.

“Met schrijft uit Haarlem:
Een zaak die niet in Haarlem, maar wel door een beruchte Haarlemmer gepleegd is, houdt sedert Zaterdagavond bijna ieder in de stad bezig. Men kan in geen societeit, koffiehuis, sigaren- of andere winkels komen of de vraag klinkt u te gemoet “Heb je al gehoord, dat Serné 20 jaar heeft?” Bijna allen groeien er in, dat die sinjeur er eindelijk eens tegen aan is geloopen en daar is reden voor, want tijdens hij hier ter stede woonde, heeft hij het al zeer bont gemaakt.
Van beroep hondenscheerder en likdoornsnijder, gaf hij zich uit voor veearts 1e klasse, bedroog, beloog en bestal de menschen op een ergerlijke wijze en maakte het eindelijk bij een vrijerij, die hij te Amsterdam op touw had gezet, zoo bont, dat hij naar Londen vluchtte, waar hij 14 dagen na aankomst reeds kennis maakte met de heilige Hermandad wegens oplichting van een logementhouder, bij wien hij intrek had genomen.
Terzelfden tijd veroordeelde de Nederlandsche rechter hem bij verstek tot 15 maanden gevangenisstraf, wegens diefstal van juwelen van een dame, die hij zijn minnares noemde. Ongelooflijk zijn de staaltjes die dat heer wel heeft uitgehaald. Zoo is hij eens naar IJmuiden gegaan en heeft zich daar uitgegeven voor deurwaarder om zoodoende geld te kunnen krijgen. Toen dit niet lukte zette hij uit kracht van zijn ambt den boel op straat. In een der velen processen die hij wegens oplichting had te voeren had de advocaat H. voor hem gepleit en was vrijspraak voor hem gevolgd. De advocaat zond hem de rekening, maar Serné vond die te hoog, maakte aanmerking doch kon geen vermindering krijgen. Hij betaalde dan ook, maar nam bij het heengaan een prachtig hondje van een huisgenoot mede dat hij voor f200 verkocht. Zoo betaalde hij zijn proceskosten. Zijn laatste streek, waarvoor hij nu ook veroordeeld is, is bransstichting. Hij woonde te Londen, in de “Strand” en had daar een barbierswinkel, waarvan de inventaris zoowat 10 maal boven de waarde verzekerd was. De zaak nam niet op en op een avond brandde het huis af, waarbij twee kinderen van Serné, jongetjes, omkwamen. Daar de omstandigheden waaronder de brand plaats had, der politie zeer verdacht voorkwamen, nam men hem gevangen en stond hij eerst terecht wegens moord op zijn kinderen, maar daarvan sprak de jury hem vrij. Een andere jury heeft nu geoordeeld dat hij schuldig is aan moedwillige brandstichting en de rechtbank heeft hen dadelijk tot 20 jaar tuchthuisstraf veroordeeld. Vooreerst is dat wel voldoende, om den uitvinder van het “Kapuala” een kwakzalversmiddeltje voor zieke paarden onschadelijk maken.

Bron: Amersfoortsche Courant, 26 januari 1888

In 1891 zit Leon Serne in de gevangenis. Volgens de bron is hij geboren in 1850 en is hij afkomstig uit Holland.1

Na de gevangenis
Op 31 maart 1901 wordt Leon bij de volkstelling van 1901 nog vermeld als veroordeelde in de gevangenis (Dartmoor Prison in Lydford, Devon, England, United Kingdom) . Op 25 februari 1903 werd Leon ontslagen uit de gevangenis.

Bij de Volkstelling van 1911 in Engeland en Wales wordt vermeld dat hij met zijn vrouw en kleindochter Annie Burder. Annie Burder is de dochter van Anna Philippina Serné en William Burder. Annie is op 26 februari 1896 geboren in Londen (St. Pancras)}, woont op het adres 49 George Lane, Lewisham in Londen. Als beroep wordt vemeld dat hij traveller billiards appliances (= vertegenwoordiger in biljart artikelen). Wat ook staat vermeld is dat hij en zijn vrouw 40 jaar zijn getrouwd, dat ze 5 kinderen hebben, waarvan er 2 nog steeds leven. Hun jong overleden dochter in Nederland wordt hier dus ook nog steeds indirect genoemd.
Leon heeft na de gevangenis nog genoeg energie over om allerlei patenten aan te vragen. Een overzicht staat op deze pagina.

Overlijden in 1913
Op 9 september 1913 wordt Leon opgenomen in het Lewisham Union Infirmary in Londen. Een dag later overlijd hij. Hij is dan 64 jaar oud en woont aan de 49 George Lane. Zijn beroep is traveller (traveller = vertegenwoordiger). Als contactpersoon wordt zijn schoonzoon Edward Williams vermeld.  Twee dagen later wordt hij begraven op Ladywell Cemetery in Lewisham in een algemeen graf. 2 Zijn vrouw Anna sterft in februari 1927 en op 10 februari 1927 wordt ook zij begraven op ladywell Cemetery. Anna wordt 77 jaar oud.

Dochter Anna Philippina trouwde met William Burder. Samen kregen zij 10 kinderen, waaronder ook Annie. Annie woonde in 1911 bij haar grootouders in huis. Anna Philippina stierf 20 mei 1952, op 80 jarige leeftijd. Ze liet £ 4728, 12s, 5d na aan haar zoon Jack Burder (gepensioneerd groentenboer), en dochter Edwina Alexandra Green. 3

Dochter Catharina (Kate) trouwt met Edward Williams. Ze kregen samen in ieder geval 1 kind. Een zoon genaamd Leon Edward Williams.

De twee broers van Leon, Johannes Bernardus en Nicolaas Anthonie hebben in het Verengd Koninkrijk nog steeds nakomelingen. Zij zijn de stamvaders van de Britse tak van de familie Serné.

 

1. bron: Names of prisoners in Dartmoor Convict Prison extracted from 1891 census Lidford Township, Devon County England

2. bron: Geoffrey Thurley (FoBLC Chair & Secretary). e-mail about Leon Serne (1849-1913).

3. bron: Ancestry.com. England & Wales, National Probate Calendar (Index of Wills and Administrations), 1858-1995. 1952.